Tagi

jak przestać się obżerać

  • Blog

    CO WARTO WIEDZIEĆ O NAWYKACH

    ciało jest do kochania

    “JAK DZIAŁA NAWYK?

    Nawyk “składa się” z 3 elementów:
    – bodźca, który nawyk uruchamia,
    – czynności (zachowania), która zadziewa się po uruchomieniu tego konkretnego bodźca i
    – nagrody, jaką uzyskujesz, dzięki temu danemu zachowaniu.

    Wytłumaczę to na przykładzie mojego zajadania. Przez wiele lat każdego dnia zamiast zdrowo uwalniać emocje, zażerałam je. Stres? Rozczarowanie? Złość? Najpierw pozwalałam, by godzinami się kumulowały. Potem, gdy po pracy wracałam do domu od razu musiałam “spuścić” z siebie to koszmarne napięcie wywołane wstrzymywaniem ogromnej ilości energii biologicznej, którą są emocje. Potrzebowałam natychmiastowej ulgi. Wiele lat wcześniej – kiedy pierwszy raz poczułam takie napięcie – upragnioną ulgę przyniosło mi jedzenie. Przyjemność płynąca zarówno z poczucia ulgi w cierpieniu, jak i przyjemność jedzenia była tak wielka, że nie byłam w stanie powstrzymać się przed objadaniem sie, kiedy kolejny raz poczułam podobne napięcie. Jadłam więc, zażerałam ból. Wprowadzałam się w stan ulgi, błogości, spokoju. Sięgałam po jedzenie, by te emocje w sobie złagodzić albo zmienić swój stan emocjonalny na inny. Powtarzałam tę
    czynność wiele razy, więc nawyk stał się nieodłączną częścią mojej codzienności. Odczuwane napięcie było bodźcem do konkretnej czynności (zachowania) w tym wypadku zajadania. Nagrodą zaś ulga, jaką to zajadanie mi przynosiło.
    Aby zmienić nawyk na zdrowy i na(j)lepszy dla Ciebie potrzebujesz w odpowiedzi na konkretny bodziec, zareagować zachowaniem, które doprowadzi Cię do tej konkretnej nagrody. Czyli, aby móc zmienić nawyk, musisz się nauczyć rozpoznawać bodziec, który powoduje, że uruchamia Ci się konkretne zachowanie. Następnie nauczyć się go wyłapywać w momencie, gdy się pojawia. A potem czynność szkodliwą, zastąpić zachowaniem zdrowym i dobrym dla Ciebie. I musi to być czynność, która pozwoli Ci uzyskać tę samą nagrodę, jaką otrzymywałaś/eś dzięki czynności działającej na Ciebie destrukcyjnie.
    Przykład:
    W przypadku mojego zajadania dokonałam zmiany nawyku sięgania po jedzenie na nawyk uwalniania emocji w zdrowy i dobry dla mnie sposób. W sytuacjach, gdy zaczynam odczuwać napięcie (pojawia się bodziec) ja zamiast zajadać, uwalniam emocje, które zablokowane w ciele wywołują w nim napięcie. Niezmiennie nagrodą jest ulga, jakiej doznaję, ale dzieje się to już przy “użyciu” innego, dobrego dla mnie zachowania.

    DLACZEGO TAK ŁATWO SIĘ UZALEŻNIAMY I DLACZEGO TAK TRUDNO WYPRACOWAĆ ZDROWE NAWYKI

    Nie bez powodu napisałam, że każda zmiana to proces. Za każdym razem, gdy wykonujesz daną czynność, między Twoimi komórkami mózgowymi tworzą się tzw. połączenia neuronalne. Nawyk tworzy się bowiem poprzez powtarzanie konkretnej czynności. Im częściej jest ona wykonywana i im większe towarzyszą jej emocje, tym nawyk będzie silniejszy. Aspekt emocjonalny tu jest niesamowicie istotny. To właśnie intensywność emocji towarzyszących danemu zachowaniu sprawia, że uzależniamy się tak łatwo, a nawyków zdrowych uczymy się z takim trudem. Jak dokładnie to działa? Wyjaśnię to na przykładzie jedzenia. Kiedy jesz coś, co Ci smakuje, odczuwasz przyjemność. Im bardziej coś Ci smakuje, tym większą przyjemność odczuwasz. Im większą przyjemność odczuwasz, tym szybciej i mocniej buduje się Twój nawyk. To dlatego niemal dla każdego z nas bardziej kuszący będzie batonik niż brokuł.
    Ponadto cukier jest substancją, która wchłaniając się do krwi, powoduje wzrost poziomu hormonów odpowiedzialnych za dobry nastrój m.in. serotoniny. Uzależniamy się więc nie od substancji, tylko od stanu emocjonalnego, w jaki dana substancja nas wprowadza. Wszystkie używki jak papierosy, alkohol, kawa czy cukierki to substancje, które zmianiają nasz stan emocjonalny w taki sposób, że zaspokajają nam 2 najgłębsze potrzeby: koją ból i dostarczają przyjemności. Stosując substancje, które poprawiają Twój nastrój, doznajesz szybkiej ulgi, a ulga w cierpieniu jest rodzajem przyjemności. Tym większej, im większy był ból.
    Niestety poprawa nastroju po spożyciu konkretnej substancji jest krótkotrwała, ponieważ została wywołana sztucznie. Nie zmieniłeś swojego stanu emocjonalnego w naturalny i zdrowy dla siebie sposób tj. uwalniając trudne i bolesne emocje. Wywołałeś jedynie jego sztuczną zmianę na poziomie chemicznym czyli wprowadzając do organizmu substancje podnoszące poziom hormonów odpowiedzialnych za dobry nastrój.
    Zbudowanie nowych, zdrowych nawyków jest natomiast tym trudniejsze, im bardziej nieprzyjemne są dla Ciebie czynności, z których chcesz uczynić nawyk. Im bardziej nie znosisz danej czynności, tym trudniej będzie Ci utrzymać regularność w jej wykonywaniu. Dyskomfort odczuwany podczas jej wykonywania, będzie Cię skutecznie zniechęcał do ponownych prób. Doświadczyłam tego, kiedy zaczynałam treningi fitnessowe. Jak ja nienawidziłam tych cholernych ćwiczeń!
    Czy możliwe jest to, by ze znienawidzonej czynności uczynić jedną z ulubionych? Oczywiście. Teraz uwielbiam ćwiczenia fitness. Uwielbiam, bo wiem, co i jak zrobić, by sprawiały mi przyjemność.

    WAŻNE KWESTIE W PRACY Z NAWYKAMI

    Regularność
    Jak już wiesz – nawyk powstaje poprzez powtarzanie konkretnej czynności. Im częściej ją powtarzasz i im większą przyjemność odczuwasz podczas jej wykonywania, tym łatwiej będzie Ci zbudować nowy nawyk. Regularność podczas budowania nowego nawyku jest tak istotna, ponieważ moc połączeń między komórkami w Twoim mózgu, zależy właśnie od ilości powtórzeń danej czynności, jakie wykonasz. Połączenia neuronalne są jak nici – im więcej nici ułożysz na sobie, tym grubszy i mocniejszy uzyskasz sznur. W taki sposób uczymy się słów w obcym języku. Powtarzamy je i powtarzamy, aż w końcu trwale zapisują się w naszej pamięci. Co więcej – ślady po tych powtórzeniach, zapisują się nie tylko w Twoim mózgu, ale i w Twoim ciele.
    Przykład:
    Ciało systematycznie trenowane, po pewnym czasie samo dopomina się o ćwiczenia. Kiedy miałam kilkanaście lat gimnastykowałam się co dziennie. Robiłam to regularnie przez około 2 lata. Potem przestałam. Po około 17-18 latach wznowiłam treningi. Jak wielkie było moje zdziwienie, gdy po tak długiej przerwie moje ciało podczas treningu samo układało się w konkretny, wyćwiczony kiedyś sposób. Fakt – było mniej giętkie, ale doskonale pamiętało, jak je układałam i jakie ruchy wykonywałam wiele lat wcześniej. Dlatego tak ważna przy budowaniu nowych, zdrowych, na(j)lepszych dla Ciebie nawyków jest regularność. Ona wzmacnia nawyk.

    Rozwaga
    Używając słowa “rozwaga” mam na myśli umiejętność wyważenia odpowiednich proporcji różnych zachowań. O czym mówię? Jeśli jesteś osobą, która zagłusza emocje za pomocą zapełniaczy typu jedzenie, masz zapewne bardzo dużą tendencję do popadania w skrajności. Od obżarstwa po głodówki. Od euforii po czarną rozpacz. Od jedzenia śmieciowego żarcia po diety warzywno-owocowe. Te skrajności wywołują wielkie wahania nastrojów. Kiedy jesz same paskudzwa typu kebaby czy hamburgery odczuwasz poczucie winy, ociężałość, a w konsekswencji poteżną złość na siebie za to, że ulegasz pokusie. Gdy natomiast żywisz się samymi jarzynami, głód jaki odczuwasz wywołuje rozdrażnienie, spadek energii i frustrację.
    Napięcie, które się pojawia, gdy te wszystkie emocje w Tobie buzują powoduje, że nie umiesz myśleć racjonalnie. A to z kolei uniemożliwia Ci utrzymanie regularności w powtarzaniu zdrowych nawyków. W reakcji na rozczarowanie sobą i swoim brakiem dyscypliny – zaczynasz zajadać. Masz poczucie winy, więc się głodzisz. Głód wywołuje wściekłość. I koło się zamyka. Co z tym zrobić? Od razu podejść do tego – nomen omen – rozważnie. Rozważnie czyli bez popadania w skrajności. Zanim rozpoczniesz proces zmiany przygotuj się po pierwsze na to, że będziesz doznawać najróżniejszych emocji. Raz będzie Ci szło gładko i będziesz odczuwać przyjemność ucząc się nowych zachowań. Zaś innym razem już na samą myśl o zjedzeniu zdrowego posiłku czy o treningu wpadniesz we wściekłość. Po drugie zaakceptuj fakt, że nie masz żadnego wpływu na to, jakie emocje do Ciebie przyjdą, a tylko na sposób, w jaki sobie z ich pojawieniem się poradzisz. Im szybciej pogodzisz się z tymi prawidłowościami, tym łatwiej Ci będzie radzić sobie z rozczarowaniem i złością, gdy okaże się, że efekty jakich oczekujesz, nie przychodzą tak szybko i łatwo, jak byś chciała/chciał.
    Akceptacja tego, czego nie możesz lub nie umiesz zmienić, jest kluczowa dla Twojej zmiany na(j)lepsze. Dlaczego? Bo nie tracisz energii i czasu na – z góry przegraną – walkę. Od wielu miesięcy zadziwia mnie fakt, że im bardziej akceptuję rzeczy, których nie mogę zmienić, tym szczęśliwsza jestem. Kiedyś walczyłam ze sobą. Teraz walczę o siebie. Na czym polega różnica? Kiedy walczysz ze sobą, tak naprawdę walczysz z tym, kim jesteś. Z własną, niepowtarzalną naturą. Zdradzasz tego kogoś, kim jesteś w najgłębszej warstwie swojego istnienia.
    Kiedy walczysz o siebie pozwalasz temu, co w Tobie najprawdziwsze wyrazić się w pełni. Kiedy walczyłam z bulimią, czułam się bardzo sfrustrowana i nieszczęśliwa. Gdy zaczęłam się wsłuchiwać w to, co ta choroba chce mi pokazać, zrozumiałam, że ona uratowała mi życie. Co za brewerie Ci tu opowiadam? Oszalałam? Jak choroba może uratować życie? A no może. Kiedy zrozumiesz dlaczego się pojawiła i co masz dzięki niej zrozumieć. Ja dzięki bulimii uświadomiłam sobie, gdzie nie byłam sobą. Gdzie siebie emocjonalnie gwałciłam. Gdzie nie umiałam bronić granic swojej automonii i godności. W im większym kłamstwie o sobie samej/samym żyjesz, tym głośniej i intensywniej Twoja prawdziwa natura dopomina się o swoje prawa. Nigdy nie zazna szczęścia ktoś, kto nie umie/boi się być sobą. Czym dla mnie jest prawdziwe szczęście? Jestem głęboko przekonana, że szczęście to taki stan, kiedy człowiek czuje w sobie równowagę.

    Równowagę czyli poczucie, że w jego życiu wszystko jest tak, jak ma być, jak chce, żeby było. Że wszystkie ważne elementy jego życia równo się w nim ważą. Że kocha siebie, dzięki czemu umie kochać innych ludzi. Dba o siebie, a to sprawia, że chce i ma przestrzeń emocjonalną, by zadbać też o innych. Że czuje w sobie szczęście, więc promieniuje nim dookoła. Tak, równowaga to fantastyczny stan. Najcudowniejsza jest ta odczuwana na wszytkich poziomach świadomości równocześnie. Tam gdzie emocje, myśli i ciało współgrając, tworzą w Tobie pełnię.
    Kiedy masz w sobie taką równowagę, zdrowe nawyki przychodzą same. Bo kochasz siebie tak mocno, że robisz dla siebie tylko te rzeczy, które Ci służą i Cię budują.”

    Jeśli masz ochotę przeczytać o moim całym procesie ukochiwania siebie zapraszam Cię do lektury mojej książki SCHEMATRIX W Klatce ‘normalności’:  https://magdaadamowska.pl/produkt/schematrix/

    Jeżeli czujesz, że chciałabyś/ chciałbyś popracować ze mną indywidualnie w tym linku znajdziesz informację o tym, w jaki sposób możemy to zrobić:
    https://magdaadamowska.pl/konsultacje-mentoring/

    Opinie o pracy ze mną:
    https://magdaadamowska.pl/opinie-o-pracy-ze-mna/

    Zapraszam Cię także do przeczytania innych moich tekstów: https://magdaadamowska.pl/category/blog/
    Na fanpage: https://www.facebook.com/Magda-Adamowska-Zdrowa-Szcz%C4%99%C5%9Bliwa-Kobieta-1699584453646147/

    Jeśli jesteś kobietą i chcesz rozwijać swoją wiedzę na temat pracy z własnym ciałem, emocjami i seksualnością, zapraszam Cię do zamkniętej grupy: “Zdrowa Szczęśliwa Kobieta – w zgodzie z ciałem i emocjami”, którą mam wielką przyjemność prowadzić.
    Więcej o grupie: https://www.facebook.com/1699584453646147/photos/p.2211992115738709/2211992115738709/?type=1&theater
    Link do grupy: https://www.facebook.com/groups/191679131768783/

    Oraz na mój kanał YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCJwA2H1LP0wheEuaJNNZ4IQ/videos

    Nie walcz ze sobą. WALCZ O SIEBIE, bo CZŁOWIEK JEST DO KOCHANIA.

  • Blog

    CIAŁO JEST DO KOCHANIA CZ. 2 EMOCJE A CIAŁO

    ciało emocje seksualność

    “Zrozumiałam, że moje ciało NIE jest brzydkie, wstrętne, grube i obrzydliwe, tylko tak nauczono mnie je postrzegać.”
    /Magda Adamowska/

    Dedykuję wszystkim kobietom świata. Nawet tym, których nie lubię (z wzajemnością ;)), z których poglądami fundamentalnie się nie zgadzam i które krytykują mnie za to, że tak bezceremonialnie obnażam nasze kobiece “smrodki”. Niech ten wpis będzie Deklaracją Niepodległości dla tego, co w kobiecie najpiękniejsze – samoświadomości.

    Przez wiele lat żyłam w przekonaniu, że istnieją kobiece ciała, które na żywo wyglądają tak perfekcyjnie, jak na zdjęciach i w filmach. Patrzyłam na fotografie kobiecych “ideałów” z mieszanką jadowitej zawiści, skręcającej zadrości, bezsilnej rozpaczy i tłumionej złości.
    Byłam pewna, że kobiety o nieskazitelnej, zawsze gładkiej cerze, skórze bez grama cellulitu i muskularnym, wiecznie płaskim jak patelnia brzuchu, istnieją naprawdę. Podobnie jak byłam pewna, że można być jednocześnie żywą istotą, podlegającą prawom natury i wyglądać cały czas, jak awatar ze zdjęcia obrobionego w programie komputerowym.
    Piszę to i pukam się w głowę! A jednak – przez większość mojego życia brodziłam w bagnie iluzji. Co gorsza – kompletnie nie miałam świadomości, że to robię! Ani, że poza ciasną klatką moich kobiecych kompleksów, tuczonych papką z marketingowego shitu, radośnie kicają sobie Prawda i jej najlepsza przyjaciółka – Wolność. Co ciekawe – klatkę tę otworzył dla mnie Mężczyzna. To Mężczyzna pomógł mi odkryć i zrozumieć moją Kobiecość. Kobiecość żywą, autentyczną i – o ironio! – doskonałą w swym braku perfekcji. Karmiona czułą akceptacją Mężczyzny zdobywałam kolejne lewele swojej kobiecej świadomości. Poniżej prawdy, które – gdy osadziłam je w emocjach* – przyniosły mi wyzwolenie. Bierzcie i niech Was nakarmią najpiękniej jak się da!

    Świadomie zapamiętujemy jedynie ułamek tego, czego doznajemy. W naszych ciałach i poświadomości magazynowana jest pamięć wszystkich doświadczeń, jakich w ciągu życia jesteśmy – czynnymi lub biernymi – uczestnikami. Podświadomość można porównać do twardego dysku komputera o gigantycznej pojemności. Gromadzą się tam wszystkie nasze wspomnienia i emocje. Podobnie jest z ciałem – w jego komórkach pulsuje pamięć “absolutna” naszych przeżyć. Z tym, że jest to pamięć skrajnie subiektywna co oznacza, że ciało zapamiętuje nie fakty lecz odczucia.

    Coraz liczniejsze badania naukowców pokazują ogromne zależności między tym, jak traktujemy swoją i cudzą cielesność w wieku dorosłym, a tym w jaki sposób nauczono nas traktować ją, gdy byliśmy dziećmi. To pamięć ciała sprawia, że raz wyuczone “cielesne” umiejętności jak jazda na rowerze, pływanie czy wiązanie sznurówek już nigdy u nas nie zanikają. W przeciwieństwie do tego, co zapamiętujemy intelektualnie, jak choćby słowa w języku obcym – wspomnianych wyżej czynności nie jesteśmy się w stanie “oduczyć”. Podobnie jak ruchy pedałowania czy wiązania kokardek, nasze ciała zapamiętują sposób, w jaki byliśmy dotykani i jak sami dotykaliśmy.

    Emocje są energią biologiczną czy – jak sama nazwa wskazuje – naszą życiową mocą, siłą napędową. Sposób w jaki się z tą siłą obchodzimy oraz to, do czego jej używamy, decyduje o jakości naszego życia. Emocje można porównać do wody. Woda – podobnie jak energia – jest bezkształtna. Kiedy przybiera postać rzeki, sunącej po odpowiednio szerokim korycie, płynie spokojnie. Co więcej – stwarza środowisko dla rozwoju różnych form życia, od glonów, przez ryby, po ssaki. Ale w sytuacji, gdy nagle przybywa tej wody znaczna ilość, koryto staje się dla niej za wąskie i rzeka wylewa. Im większa jest dysproporcja między rozmiarem koryta, a ilością wody, tym potężniejszy będzie – nomen omen – wylew.
    Podobnie jest z emocjami. Jeśli człowiek zadba o to, by kanał przepływu był drożny i adekwatnie – do ilości energii – rozłożysty, jest w stanie tę energię ukierunkować tak, by mu służyła. Emocje istnieją, by pokazywać nam nasze najprawdziwsze potrzeby. Są drogowskazem prowadzącym nas do domu naszych pragnień.
    Strach sygnalizuje, że sytuacja, w której się znajdujemy, może być dla nas niebezpieczna. Złość wskazuje, że przekraczane są granice naszej sewerenności, że ktoś próbuje złamać nasze prawo do stanowienia o sobie. Smutek to sygnał, że czegoś nam brakuje, że za czymś tęsknimy, że w naszym życiu jest jakiś deficyt (z mojego doświadczenia wynika, że prawie zawsze chodzi o potrzebę bliskości i zrozumienia).

    Emocje mają jeszcze kilka bardzo ważnych cech. Są nieprzewidywalne, zarówno jeśli chodzi o ich formę jak i natężenie. Są też skrajnie subiektywne, tzn. każdy doświadcza ich w unikalny, właściwy tylko dla siebie sposób. Tam, gdzie jedna osoba odczuje lęk graniczący z paniką, inna może poczuć jedynie niepokój. Coś, co w Tobie wywołuje wstręt, ja mogę odczuć jako lekki niesmak. Nie bez kozery wytłuściłam słowo “czuć”, bo to właśnie trzeba robić z emocjami, jeśli chcemy być zdrowi i szczęśliwi – pozwolić sobie je czuć. Emocji jako takich, nie da się zrozumieć. Wymykają się logice. Pewnie dlatego, że za ich funkcjowanie odpowiada inna część mózgu, niż za myślenie. Emocje trzeba czuć.

    No dobra Adamowska – ale co mają emocje wspólnego z miłością do własnego ciała? Ano duuuuużo. Miłość jest uczuciem, to wiemy wszyscy. Ale – jak stwierdził Alexander Lowen 1, z którym się zgadzam – miłość jest również emocją. “Miłość, gniew i lęk są typowymi emocjami, nazywanymi również uczuciami. Doznawanie gorąca, zimna, bólu i dotyku, wrażenia smakowe oraz węchowe są uczuciami, ale nie emocjami. (…) Emocje są ponadto przeżywane jako reakcje całego ciała. Ból mogę odczuwać na przykład w dolnej części pleców, ale gdy jestem rozgniewany, uczucie to nie jest umiejscowione czy ograniczone, bo cały jestem gniewny.”2
    Piszę to wszystko łącznie z cytatem, żeby Ci/ Wam pokazać coś, co okazało się przełomowe dla mojego procesu zdrowienia m.in. z bulimii i seksoholizmu oraz dla zbudowania miłości do własnego ciała. Co to takiego?
    Emocje są nierozerwalną częścią naszej cielesności. Są jej nieodłącznym, choć niewidzialnym elementem. Odczuwamy je w ciele i poprzez ciało. Są energią wytwarzaną wewnątrz ciała, na skutek tego, co ciało odczuwa w kontakcie ze światem zewnętrznym oraz pod wpływem myśli. W praktyce oznacza to, że sposób w jaki odczuwasz emocje, ma swoje bezpośrednie przełożenie na zdrowie, kondycję i wygląd Twojego ciała. 

    Ciało jest istotą żywą. Podlega nieubłaganym, niezmiennym procesom biologicznym, fizycznym, chemicznym i fizjologicznym. Ciało każdego człowieka potrzebuje pokarmu, wody i snu. Każdy z nas (trenerki fitness, modelki i hollywoodzkie aktorki też!!!) wydala ekskrementy i gazy. Każdej osobie wyrasta owłosienie i paznokcie. Każdy z nas się poci, miewa wypryski i wahania wagi. Zdrowe i normalne jest to, że odczuwamy pociąg seksualny. Zdrowe i normalne jest doświadczanie orgazmu – zarówno podczas seksu jak i tego wywołanego masturbacją.

    Magda Adamowska, Ciało jest do kochania

    Ciało ludzkie jest plastyczne. I to poziom tej plastyczności, elastyczności ciała jest wyznacznikiem jego zdrowia. Zdrowie i kondycję ciała można rozpoznać po tym w jaki sposób się porusza. Ruchy szczęśliwego, mającego zdrowy kontakt ze swoimi emocjami człowieka są pełne wdzięku i lekkości. Ciało osoby zablokowanej emocjonalnie jest zazwyczaj skrępowane, usztywnione jakby próbowało się wbić w szablon norm kulturowych. Może być też nadmiernie pobudzone, wtedy jego ruchy są chaotyczne, nieskoordynowane, wibrujące niepokojem lub wręcz histerią.

    Magda Adamowska, Ciało jest do kochania

    Na kształt ciała ogromny wpływ mają doświadczenia z dzieciństwa, bowiem tłumione emocje zostają w ciele i niejako formują to ciało od środka. Posłużę się tu fragmentem książki wspomnianego wyżej Lowen’a, bowiem doskonale pokazuje zależności, o których wspomniałam wyżej. Lowen na przykładzie ciała swojej pacjentki pokazuje, jakie “siły” to ciało uformowały. “Aby zrozumieć Annę, należało spojrzeć uważnie na jej ciało, gdyż odzwierciedlało historię jej życia. Obie połowy jej ciała wyglądały tak, jakby nie należały do tej samej osoby. Dolna połowa była pełna i ciężka, lecz prawie nie promieniowała życiem i uczuciem.Górna połowa natomiast była wąska i charakteryzowała się ładniejszą tonacją skóry oraz większą żywotnością. Anna miała pełne i kształtne piersi, co dodawało jej kobiecości, a jej oczy były duże, o łagodnym ujmującym spojrzeniu, co podobało się mężczyznom. (…) Ociężałość dolnej połowy ciała Anny wynikała stąd, że powstrzymywała się przed podnieceniem seksualnym. Zacisk talii utrzymywał tę martwotę przez zablokowanie normalnego przepływu pobudzenia w dół ciała. Równocześnie jej oddech nie dochodził do brzucha. Wyczuwałem jednak, że była kiedyś bardzo żywą dziewczynką. (…) We wczesnym dzieciństwie przywiązała się mocno do swojego ojca (…). Wiedziała, że podnieca go seksualnie, w sposób w jaki nie udawało się to jej matce. Choć kontrolował on swoje zachowanie, gnębiło go jednak poczucie winy z powodu swych uczuć; winę tę przerzucał na Annę, piętnując jako nieprzyzwoity każdy przejaw jej uczuć seksualnych. (…) Rezultat był taki, że Anna postrzegała własną seksualność jako coś nieprzyzwoitego, uczucie, które umiejscowiło się w dolnej połowie jej ciała. Nie miała innego wyboru, jak tylko odciąć się od swej seksualności, uznając równocześnie, że tego życzył sobie jej ojciec. Do czasu gdy stała się osobą dorosłą nawyk ukrywania uczuć seksualnych tak się u niej utrwalił, że często traciła wszelką nadzieję, że uda jej się znaleźć mężczyznę, którego mogłaby w pełni pokochać.”3

    Magda Adamowska, Ciało jest do kochania

    Na wygląd ciała – oprócz diety i poziomu wysiłku fizycznego – bardzo mocno wpływają emocje. Doświadczam tego regularnie. Kiedy staję w obliczu trudnej sytuacji, która wywołuje we mnie poczucie zagrożenia, moje ciało automatycznie zatrzymuje wodę. Mówiąc innymi słowy po prostu puchnę. Tak było m.in. podczas happeningu w Warszawie i mojego wystąpienia w telewizji. Moje wewnętrzne dziecko utożsamiło te działania z czymś, za co mogłoby zostać ukarane przez matkę. Gromadząc warstwę amortyzującą, moje ciało niejako przygotowało się na doznanie przewidywanej kary. Kiedy zagrożenie minęło, zeszła też “emocjonalna opuchlizna”.

    Ciało emocje seksualność

    Magda Adamowska Ciało jest do kochania

    Kiedyś, gdy puchłam od emocji straszliwie się tym przejmowałam. Obecnie – jestem wdzięczna mojemu kochanemu ciału, że tak dobitnie pokazuje mi, że kolejne partie schematów są gotowe na odblokowanie. 😉 To jest jeden z moich ulubionych efektów pracy z emocjami – nie tylko akceptuję to, czego nie mogę zmienić, ale wręcz fascynuję się procesem odkrywania tych wszystkich niezwykłych mechanizmów i zawiłości. Wówczas takie zjawiska jak cellulit czy wypadanie włosów stają się dla mnie wskazówkami pokazującymi, jakie emocje domagają się mojej uwagi. Ciało to istny atlas duszy. Ucząc się odczytywać znaki, które mi daje – uczę się być najprawdziwszą sobą.

    Kochać swoje ciało bezwarunkowo to znaczy kochać je całe. Kochać takie, jakie jest naprawdę. Ze wszystkimi tak zwanymi wadami, brakami, nadmiarami i innymi ‘wykroczeniami’ wobec ogólnie przyjętych kanonów piękna. Kochać je bezwarunkowo to kochać nie tylko, kiedy czujesz się w nim dobrze i komfortowo, ale także – a może zwłaszcza, gdy Ci “dokucza”. Kochać, gdy bywa osłabione, nabrzmiałe i obolałe podczas okresu. I kiedy miewa wzdęcia, wydala gazy oraz ekskrementy. Kochać równie mocno, gdy wymuskane po kąpieli i depilacji, pryskasz luksusową perfumą i zdobisz ładną bielizną, co wówczas kiedy po treningu, śmierdzi i lepi się od potu. Kochać kiedy tańczy do białego rana. I gdy wstrząsa nim spazmatyczny płacz. Kochać to ciało, które przyciąga partnerów seksualnych. I to, które siada na muszli klozetowej. To, które przytula się do ciał ukochanych osób. I to, które doznawało przemocy. Ciało jest Twoim najwierniejszym kompanem. Tylko ono zostanie z Tobą aż do śmierci. I tylko od Ciebie zależy, jaką jakość będzie miało życie, którego za pomocą swojego ciała doświadczasz.

    ciało emocje seksualność

    Magda Adamowska, Ciało jest do kochania

    Twoje ciało, podobnie jak Twoja osobowość i cała Ty – jest unikatem. Nie ma we wszechświecie drugiej takiej postaci. Jesteś jedyna w swoim rodzaju. Buduj więc swoją formę i sylwetkę w oparciu o swoje wyjątkowe, niepowtarzalne cechy i potrzeby, a nie pod dyktando wzorców narzucanych przez ludzi, którzy zarabiają dzięki podsycaniu w Tobie poczucia niższości. Kobiecy magnetyzm owszem manifestuje się poprzez ciało, ale jest kwestią niewymownie złożoną. Uroda, waga i wygląd ciała nie są sednem kobiecej atrakcyjności. Jest mnóstwo przepięknych wizualnie kobiet, które jednak emanują nieprzyjemną, a wręcz okropną energią. Czujesz tę energię i wszystko Ci opada. 😉 Z drugiej strony są kobiety, które – mimo urodowych “niedoskonałości” – mają absolutnie magiczną aurę. Obecność takich kobiet jest świetlista, ciepła i wibruje czułą życzliwością. Bycie blisko takich kobiet jest przyjemnością samą w sobie.
    Dlatego zamiast się porównywać do gazetowo-facebookowo-medialnych postaci – pracuj nad sobą, by obudzić swój niepowtarzalny kobiecy magnetyzm.

    Ciało emocje seksualność

    Magda Adamowska, Ciało jest do kochania

    I pamiętaj – fit “ideały” bardzo starannie selekcjonują treści, które udostępniają. Na zdjęciach i nagraniach widzisz tylko wybrane kawałeczki z życia ich ciał. Rzadko która pokaże publicznie swoje zdjęcie z pryszczem na tyłku czy wzdętym brzuchem. Pamiętaj też, że nie ma takiego zdjęcia, które oddawałoby pełny obraz człowieka. NIE ma! Jedno zdjęcie jest obrazem uchwyconym tylko z jednej perspektywy. A jak pokazują poniższe ujęcia – perspektyw są nieograniczone ilości. Spójrz chociażby na zdjęcia moich nóg. Na każdym z nich wyglądają inaczej. I żadna z fotografii nie oddaje całości i złożoności ich wyglądu. Dlatego kiedy patrzysz na zdjęcia modelek, trenerek fitness i innych “ideałów” miej świadomość, że zazwyczaj pokazują one tylko te najbardziej korzystne ujęcia swoich ciał. W rzeczywistości ich ciała – podobnie jak ciała wszystkich ludzi – są żywymi istotami i mają swoje “niedoskonałości”.

    ciało emocje seksualność

    Magda Adamowska Ciało jest do kochania

    Piszę to wszystko i “ujawniam” mało atrakcyjne ujęcia swojego ciała, z różnych okresów mojego życia, żeby Ci pokazać, że ciało ludzkie – wbrew temu co nam sączą do podświadomości przekazy rodzinne, społeczne i medialne – to nie przedmiot! Ciało jest podmiotem! Ono jest po to, byś doznawała/ doznawał cudu życia. Dzięki niemu możesz odkrywać, testować, smakować poznawać i cieszyć się nieprzebranym bogactwem świata. Dostałaś/ dostałeś je, żeby realizować plan swojego serca, a nie po to, żeby spełniać oczekiwania innych ludzi względem Ciebie. Wiem, że teraz myślisz, że takiego jakie jest nigdy nie uda Ci się pokochać. Wiem, że nie wierzysz, że kiedykolwiek poczujesz w sobie miłość do niego. Ale wiem też, że 4 lata temu myślałam dokładnie tak samo, a teraz jestem zdrowym szczęśliwym, kochającym siebie i swoje ciało człowiekiem. Ty też możesz!

    Magda Adamowska, Ciało jest do kochania

    Jeśli przy zwrocie “osadziłam je w emocjach” wpadłaś w konsternację, to wyjaśniam:
    Osadzić coś w emocjach znaczy tyle co: poczuć coś tak, że staje się częścią Ciebie, staje się z Tobą zintegrowane, wchodzi w skład Twoich przekonań i niejako staje się elementem Twojej tożsamości. Wiem – brzmi egzotycznie, ale w praktyce jest proste (choć niełatwe!) do wykonania. Trzeba “tylko” czasu, energii, regularności i wiedzy, jak to robić skutecznie. Ja uczyłam się pracować z emocjami z pomocą mojego partnera, a właściwie uczyliśmy się tego nawzajem. Dzięki temu osiągnęliśmy w niecałe trzy lata efekty, na które osobno pracowaliśbyśmy znacznie dłużej i mozolniej.
    Jestem absolutnie przekonana, że człowiek, aby mógł się rozwijać i wzrastać potrzebuje mieć w swoim otoczeniu osoby, od których będzie mógł czerpać inspirację, wiedzę, doświadczenie i wsparcie. I te osoby muszą – w obszarach, w których chcemy się rozwijać – być “większe” od nas.
    Gdybym sobie nie zorganizowała takiego środowiska, dalej pełzałabym po dnie Schematrix’owego szamba.
    Dlatego – mając świadomość jaaak ważne jest odpowiednie wsparcie – z serca zapraszam Cię na warsztaty CIAŁO JEST DO KOCHANIA i/lub na konsultacje indywidualne. Podzielę się z Tobą moją – zdobywaną kilka lat, czysto praktyczną i wciąż rosnącą – wiedzą. Pomogę Ci znaleźć optymalne dla Ciebie rozwiązania. Z szacunkiem i pełną akceptacją dla Twoich emocji – dam Ci przestrzeń do wyrażenia ich tak, jak będziesz tego potrzebowała.
    Przeczytaj, zastanów się, poczuj czy moja energia z Tobą współgra i czy treści, które tworzę Cię wspierają i podnoszą. Możesz być pewna, że podczas warsztatów i konsultacji dam Ci dokładnie to samo ciepło i życzliwość, jakim emanuję na moich nagraniach, bo mam jedną twarz – tę prawdziwą.

    Wiem, że ten wpis jest jak bomba emocjonalna, dlatego z serca Ci GRATULUJĘ, że dotarłaś do końca! Wierzę, że te treści – choć w obecnej chwili mogą być powalające – w dłuższej perspektywie, pomogą Ci wejść na kolejny poziom samoświadomości.

    Jeśli masz ochotę przeczytać o moim całym procesie ukochiwania siebie zapraszam Cię do lektury mojej książki SCHEMATRIX W Klatce ‘normalności’:  https://magdaadamowska.pl/produkt/schematrix/

    Jeżeli czujesz, że chciałabyś/ chciałbyś popracować ze mną indywidualnie w tym linku znajdziesz informację o tym, w jaki sposób możemy to zrobić:
    https://magdaadamowska.pl/konsultacje-mentoring/

    Opinie o pracy ze mną:
    https://magdaadamowska.pl/opinie-o-pracy-ze-mna/

    Zapraszam Cię także do przeczytania innych moich tekstów: https://magdaadamowska.pl/category/blog/
    Na fanpage: https://www.facebook.com/Magda-Adamowska-Zdrowa-Szcz%C4%99%C5%9Bliwa-Kobieta-1699584453646147/

    Jeśli jesteś kobietą i chcesz rozwijać swoją wiedzę na temat pracy z własnym ciałem, emocjami i seksualnością, zapraszam Cię do zamkniętej grupy: “Zdrowa Szczęśliwa Kobieta – w zgodzie z ciałem i emocjami”, którą mam wielką przyjemność prowadzić.
    Więcej o grupie: https://www.facebook.com/1699584453646147/photos/p.2211992115738709/2211992115738709/?type=1&theater
    Link do grupy: https://www.facebook.com/groups/191679131768783/

    Oraz na mój kanał YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCJwA2H1LP0wheEuaJNNZ4IQ/videos

    Nie walcz ze sobą. WALCZ O SIEBIE, bo CZŁOWIEK JEST DO KOCHANIA.

    Dodane przez